|
2007’den beri geçerli olan ITIL v3, 2011 ortasında güncellendi. ITIL 2011 Edition, bilgi teknolojilerinde standardizasyon çıtasını yükseltti.
Yaklaşık 4 yıldır kullanılmakta olan ITIL v3 (Bilgi Teknolojileri Altyapı Kütüphanesi) 29 Temmuz 2011 tarihinde güncellendi. ITIL v3 güncellemesinin temel amacı; ITIL’ın sürekli gelişmesini ve iyileşmesini sağlamak için bir araya getirilen Change Control Log’dan* alınan yorum ve önerilerin dikkate alınması oldu. Çünkü 2007’de üçüncü sürümün yayınlanmasından itibaren Change Control Log’da 500’den fazla değişiklik önerisi bulunduğu söyleniyor.
Change Control Log’dan toplanan önerilerin daha detaylı biçimde ele alınması ve ITIL üzerinde yapılacak değişikliklere sağlıklı ve kesin bir şekilde verilebilmesi için İngiltere’deki kamu kuruluşu Hükümet Ticaret Ofisi’nin (OGC) görevlendirdiği Change Advisory Board (CAB), her bir önerinin ITIL üzerindeki etkisinin nasıl olacağını tanımladı ve 2011 Edition ortaya çıktı.
The Stationary Office (TSO) ve Best Management Practice’e göre ITIL 2011 yeni bir sürüm değil, sadece bir güncelleme. Ancak yeni ITIL’ın bir önceki sürüme göre çok daha fazla sayfa sayısına sahip olduğu göz önünde bulundurulursa yeni ITIL’a bir çok kavram eklenmiş olduğunu ve dolayısıyla yapılan değişikliklerin sadece ‘makyaj’ olmadığını anlayabiliriz.
Bu güncellemenin amaçları aşağıdaki gibi özetlenebilir:
- Metinlerde, süreç akışlarında ve tablolarda bulunan içerik ve sunum anlamındaki tutarsızlıkların giderilmesi,
- Kavramların açık, tutarlı, doğru ve tam olmasının sağlanması,
- ITIL eğitimlerinin etkinliğini artırabilmek için çeşitli önerilerin ITIL çerçevesi içerisine yerleştirilmesi,
- ITIL Servis Strateji yayınının gözden geçirilmesi ile çeşitli kavramların daha açık ve anlaşılır hale getirilmesi
Kavramların basitleştirilmesi yerine, daha kolay anlaşılabilmesi için fikirler geliştirildi ve ITIL kitapları içinde örnekler verilmesi sağlandı. Yeni süreçler eklendi ve mevcut süreçler daha ayrıntılı anlatıldı. ITIL kitaplarındaki değişikliklerin anlatıldığı bölümde bu süreçlerin neler olduğunu daha net görmek mümkün.
Sertifikalılar sınava girmeyecek
ITIL 2011 Edition’un yayınlanması ile birlikte ITIL v1 neredeyse hiç kullanılmaz hale geldi. ITIL v2 ise hızla kullanımdan kaldırılmaya başlandı. Bu nedenle artık ITIL yayınlarının sürüm bilgisi ile anılmamasına karar verildi. ITIL 2007 v3 ve 2011 güncellemesinin ayırt edilebilmesi için 2011 versiyonuna “ITIL 2011 Edition” adı verildi. ITIL Glossary de 5 temel kitap ile örtüşebilmesi için güncellendi. Sözlük içerisinde 55 yeni terim tanımlandı, 30 terim ise çıkartıldı. ITIL 2011 Edition’da temel bir değişiklik olmadığından ITIL Foundation sertifikasına sahip kişilerin yeniden sınava girmesi veya bir ‘bridge course’ alması gerekmeyecek.
ITIL 2011 Edition her zamanki gibi 5 temel kitaptan oluşuyor:
- Servis Strateji
- Servis Tasarım
- Servis Geçiş
- Servis Operasyon
- Sürekli Servis İyileştirme
Her bir kitapta yer alan temel değişiklikler TSO ve BestManagementPractice.com tarafından aşağıdaki gibi özetlenebilir:
Servis Strateji
Servis Strateji kitabında temel kavramların yapısında değişikliğe gidilmese de kavramların daha iyi anlaşılabilmesi için değişiklikler yapıldı. Örneğin: yönetişim (Governance) kavramının tanımının daha açık yapılmasının yanı sıra yönetim ile yönetişim arasındaki farklılıkların açıklanması sağlandı. Güncellenen kitapta uygulamaya yönelik rehberlik ve daha çok örnek yer alması sağlandı.
Diğer taraftan 2011 Edition; BT Servis Yönetimi’nin Bulut Bilgi İşlem (Cloud Computing) kavramından nasıl etkilenebileceğini, bulut bilişimde servis yönetiminin türlerini, servis türlerini içerecek, bulut mimarisi hakkında da bilgiler verecek şekilde değiştirildi. Servis Strateji kitabına servis yönetiminin kurumlara uyarlanırken uygulanabilecek servis yönetim türleri eklendi. ITIL uygulayan kurumlarda oluşturulabilecek organizasyonel fonksiyonlar hakkında daha fazla bilgi eklendi ve servis yönetimi için uygulanabilir bir organizasyonel yapının nasıl olabileceği konusunda örnekler verildi. IT Servisleri için yeni tanımlanan ‘Strateji Yönetimi Süreci’, iş ve BT Stratejilerinin geliştirilmesi ve sürdürülmesini sağlar hale getirildi ve bu yeni süreçte IT Stratejisi ve İş Stratejisi için yeni tanımların bulunması sağlandı.
2007’deki eksikler kapatıldı
Strateji yönetim sürecinin sorumlu olduğu stratejik değerlendirmeler ve servis stratejisinin geliştirilmesi işi v3’te Portföy Yönetimi Süreci tarafından gerçekleştirilmekteydi. BT Servisleri için Strateji Yönetim Sürecinin eklenmesi ile Servis Strateji Yöneticisi rolü de eklenmiş oldu. IT Servisleri için ‘Finansal Yönetim Süreci’, 2007 versiyonda çıkartılmış olan; muhasebe, bütçeleme ve faturalama kavramlarını yeniden içerecek şekilde genişletildi.
İş-İlişki Yönetiminin artık hem bir rol hem de bir süreç olarak ele alınması sağlandı. Daha önceki versiyonda Kapasite yönetiminin bir parçası olarak anılan Talep (Demand) Yönetimi artık süreç olarak tanımlandı ve bu iki süreç arasındaki farklılıkların daha net ortaya konulması sağlandı. Talep yöneticisi rolü eklendi ve eklenen her bir süreç standart bir şablon kullanılarak tanımlandı.
Servis Tasarım
Bu kitap güncellenirken özellikle Servis Strateji kitabı ile daha fazla örtüşmesine odaklanıldı. Bazı kavramlar ve terimler açığa kavuşturuldu ve en belirgin değişiklik olarak ‘Tasarım Koordinasyonu’ sürecinin eklenmesi ile servis tasarım aşamasının akışı ve yönetimi değişmiş oldu. Servis tasarım aşamasının 5 perspektifi olan Servis Çözümleri, Servis Yönetim Sistemleri ve Araçları, Teknoloji ve Yönetim Mimarileri, Süreçler, Ölçüm Sistemleri, Yöntemler ve Ölçütler (Servis Çözümleri, Servis Yönetim Sistemleri & Araçlar, Teknoloji & Yönetim Architectures & Araçlar, Süreçler, Ölçüm Sistemleri, Metodlar & Metrikler) kavramları, servis portföy tasarımı ve servis kataloguna yönelik terimlerinin daha net tanımlanması ile açığa kavuşmuş oldu.
Tasarım Koordinasyon sürecinin eklenmesi ile Servis Seviye Yönetimi Süreci yeniden tasarlandı ve süreç içerisinden koordinasyon faaliyetleri çıkarıldı. Artık Servis Seviye Yönetimi Süreci sadece servis gerekliliklerinin bir araya getirilmesi ve üzerinde anlaşılmış olan servis seviyelerinin gerçekleştirilme durumunun izlenmesi ve raporlanmasından sorumlu olacak hale getirildi.
Servis Geçiş
Konfigürasyon Yönetim Sistemi (CMS), Servis Bilgi Yönetim Sistemi (SKMS) ve Konfigürasyon Kaydı, Konfigürasyon Nesnesi kavramlarının yapıları, içerikleri ve aralarındaki ilişki netleştirildi ve böylece okuyucuların bu terimleri daha iyi anlaması sağlandı. 2007 versiyondaki Değişiklik Süreç Modeli (Change Process Model) terimi yerini Değişiklik Modeli (Change Model) terimine bıraktı.
Değişiklik önerilerinin değerlendirilmesi işinin ‘Değişiklik Değerlendirme’ adında bir süreç olarak anılmasına karar verildi ve bu sürecin hangi durumlarda nasıl kullanılabileceğinin açığa kavuşturulması için amaç ve kapsamında değişiklik yapıldı. Dolayısıyla değişiklik değerlendirme ve küçük değişiklik yaygınlaştırma alt süreçlerinin eklendiği söylenebilir.
Servis Varlığı ve Konfigürasyon Yönetimi süreçlerinin, Varlık Yönetimi süreci ile daha fazla etkileşim içerisinde olabilmesi için içerikte geliştirmeler yapıldı. Değişiklik, Sürüm ve Yaygınlaştırma ve Değişiklik Değerlendirme süreçlerinin akışı ve birbirleri ile ilişkilerinin tanımlanmasında iyileştirmeler yapıldı.
Servis Operasyon
Kesinti Yönetim Süreci ortaya çıkan servis kesintilerinin nasıl önceliklendirilebileceğini netleştirmek üzere güncellendi ve bunun için bir kontrol listesi eklenmesi sağlandı. Süreç akışına, gerekirse ilgili kesintinin Problem / Bilinen Hata Yönetim süreci ile ilişkilendirilebilmesi için ek akış adımları eklendi.
İstek yönetimi, Erişim yönetimi ve Olay (Event) yönetimi süreç akışları güncellendi. İstek yönetim süreci artık 5 ayrı alt süreçten oluşan bir yapıya sahip oldu. İstek yönetimi sürecinin Kesinti Yönetimi süreci ile olan ara yüzleri ve servis geçişi akışa eklenerek geliştirildi. Servis İstek Modelleri daha net tanımlandı.
Servis İstekleri ve İstek Modelleri ve Proaktif Problem Yönetimi kavramları netleştirildi. Servis operasyon kitabında olayların sistemde tanımlı filtrelerden veya kurallardan geçerek anlamlı olay bilgisi üretmesi sağlandığı anlatıldı. Diğer taraftan Uygulama Yönetimi Faaliyetleri ile Uygulama Geliştirme Faaliyetleri arasındaki farklılıklar açığa kavuşturuldu. Problem analiz teknikleri, kesintilerin problem yönetimine eskalasyonu ve fiziksel tesis yönetimi konuları daha açık bir şekilde tanımlandı.
Sürekli Servis İyileştirme
Yedi aşamalı iyileştirme süreci ve bu sürecin Deming döngüsü (Planla, Uygula, Kontrol Et, Önlem Al) ve bilgi yönetimi ile olan ilişkisi daha açık bir şekilde tanımlandı. Sürekli servis iyileştirme modeline artık “Sürekli Servis İyileştirme Yaklaşımı” adı verilmesine karar verildi ve iyileştirme önerilerinin detaylarının kayıt altına alınabilmesi için sürekli servis iyileştirme kayıtlarının kullanılabileceği tanımlandı.
Kitabın okunabilirliğini ve anlaşılabilirliğini artırabilmek için bazı minör değişiklikler yapıldı. Sürekli servis iyileştirme ve diğer yaşam döngüsü süreçleri arasındaki ara yüzlerin nasıl dokümante edilebileceği konusunda bilgi eklendi.
İnnova rehberliğinde ITIL uyum süreci
Her kurumun, sunduğu ürün ve hizmetlerin kalitesini artırmak, rekabet avantajı elde etmek ve iş sürekliliğini sağlamak için belirli standartlara ve çerçevelere uyum sağlaması gerekir. ITIL, kapsamlı bir en iyi uygulamalar rehberidir ve gerektirdiği değişim nedeniyle kurulum süreci çoğu kez zorluklarla doludur. İnnova, profesyonel kadrosu ve tecrübesiyle ITIL uyum sürecinde uçtan uca rehberlik eder. Kurumlar BT yönetimi ve diğer iş birimlerinde uluslararası kabul görmüş standartlara kavuşur, farklılaşır. Standart ve çerçeve gerekliliklerine uyumu garanti eden İnnova, ITIL dışında; ISO 27001, ISO 20000, COBIT, PCI DSS, BS 25999, GRC gibi konuları ve BDDK, BTK, SOX, Basel II mevzuatları için uyum danışmanlığı hizmeti de sunmaktadır.
Kaynaklar: The Stationary Office (TSO), www.Best-Management-Practice.com, www.itil-officialsite.com
Notlar: *www.best-management-practice.com/ChangeLog
|